Zasiłek chorobowy w Norwegii (Sykepenger) – kompletny przewodnik prawny

Choroba i związana z nią niezdolność do pracy to sytuacja, która potrafi zaskoczyć każdego – niezależnie od tego, czy pracujesz w Norwegii od kilku tygodni, czy od wielu lat. Norweski system ubezpieczeń społecznych przewiduje w takich przypadkach szczególne wsparcie finansowe, znane jako sykepenger, czyli zasiłek chorobowy. Dla osób pracujących w Norwegii – w tym dla licznej grupy Polaków, Ukraińców, a także obywateli Rosji, Turcji czy krajów anglojęzycznych – znajomość zasad przyznawania i wypłaty tego świadczenia jest kluczowa, ponieważ pozwala uniknąć utraty dochodu w trudnym okresie choroby.

Jako Bulut & Co Advokatfirma AS – kancelaria z siedzibą w Oslo, obsługująca klientów na terenie całej Norwegii – na co dzień pomagamy pracownikom rozwiązywać właśnie takie sprawy. Poniżej wyjaśniamy krok po kroku, czym jest sykepenger, komu przysługuje, jak wygląda procedura ubiegania się o świadczenie oraz jakie prawa przysługują pracownikom zagranicznym w razie sporu z pracodawcą lub NAV (norweskim urzędem pracy i świadczeń socjalnych).

Czym jest sykepenger i kto może z niego skorzystać

Definicja i podstawa prawna zasiłku chorobowego

Sykepenger to świadczenie pieniężne wypłacane osobie, która z powodu choroby lub urazu jest czasowo niezdolna do wykonywania pracy zarobkowej. Podstawą prawną zasiłku chorobowego jest norweska ustawa o ubezpieczeniach społecznych (folketrygdloven), a dokładniej jej rozdział 8 poświęcony w całości sykepenger. Celem tego świadczenia jest zabezpieczenie dochodu pracownika w okresie, gdy nie może on świadczyć pracy z przyczyn zdrowotnych, tak aby choroba nie oznaczała jednocześnie utraty środków do życia.

System sykepenger jest uznawany za jeden z najbardziej hojnych w Europie – w przeciwieństwie do wielu innych krajów, w Norwegii pracownik objęty ubezpieczeniem chorobowym otrzymuje 100% swojego wynagrodzenia (do określonego limitu), a nie jedynie jego część. To istotna różnica, o której warto pamiętać, planując pracę w Norwegii.

Kto jest objęty ubezpieczeniem chorobowym w Norwegii

Prawo do sykepenger nie jest zarezerwowane wyłącznie dla obywateli Norwegii. Świadczenie przysługuje każdej osobie, która jest członkiem norweskiego systemu ubezpieczeń społecznych (folketrygden) i spełnia określone warunki formalne, niezależnie od obywatelstwa. Oznacza to, że polscy, ukraińscy czy tureccy pracownicy zatrudnieni legalnie w Norwegii mają dokładnie takie same prawa do zasiłku chorobowego jak pracownicy norwescy.

Pracownicy zatrudnieni na etacie (arbeidstakere)

Największą grupą uprawnioną do sykepenger są osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę u norweskiego pracodawcy. Dotyczy to zarówno umów na czas nieokreślony, jak i określony, a także pracy w niepełnym wymiarze godzin, o ile spełnione są warunki minimalnego okresu zatrudnienia i dochodu, o których piszemy w dalszej części tekstu.

Osoby samozatrudnione (selvstendig næringsdrivende) i freelancerzy

Osoby prowadzące własną działalność gospodarczą w Norwegii (tzw. enkeltpersonforetak) również są objęte ochroną w ramach sykepenger, jednak na innych zasadach niż etatowi pracownicy – zarówno co do wysokości świadczenia, jak i momentu, od którego jest ono wypłacane. Szczegóły opisujemy w sekcji dotyczącej wysokości zasiłku.

Bezrobotni pobierający dagpenger

Osoba, która w momencie zachorowania pobiera zasiłek dla bezrobotnych (dagpenger), również może mieć prawo do sykepenger, jeśli choroba uniemożliwia jej aktywne poszukiwanie pracy. W praktyce oznacza to zamianę jednego świadczenia na drugie, co wymaga zgłoszenia do NAV.

Warunki otrzymania zasiłku chorobowego

Aby otrzymać sykepenger, nie wystarczy samo zachorowanie – prawo norweskie przewiduje kilka konkretnych warunków, które muszą zostać spełnione łącznie.

Minimalny okres zatrudnienia – zasada czterech tygodni

Podstawowym warunkiem jest przepracowanie u obecnego pracodawcy co najmniej czterech pełnych tygodni (28 dni kalendarzowych) bezpośrednio przed dniem, w którym pracownik stał się niezdolny do pracy. Zasada ta ma zapobiegać nadużyciom i dotyczy również osób zatrudnionych na umowach krótkoterminowych czy sezonowych – liczy się faktyczny okres zatrudnienia, a nie rodzaj umowy.

Minimalny dochód – próg 0,5 G

Drugim warunkiem jest osiągnięcie w ciągu ostatnich 12 miesięcy dochodu na poziomie co najmniej 0,5 tzw. grunnbeløpet (G) – podstawowej kwoty rozliczeniowej norweskiego systemu ubezpieczeń społecznych, która jest corocznie waloryzowana z dniem 1 maja. Aktualną wysokość G można zawsze sprawdzić na stronie NAV lub uzyskać informację w naszej kancelarii – wysokość ta zmienia się co roku, dlatego nie warto opierać się na danych sprzed kilku lat.

Niezdolność do pracy potwierdzona odpowiednim dokumentem

Trzecim, kluczowym warunkiem jest formalne potwierdzenie niezdolności do pracy. Norweski system przewiduje w tym zakresie dwa rozwiązania.

Egenmelding – zwolnienie własne pracownika

Egenmelding to możliwość samodzielnego zgłoszenia przez pracownika krótkiej niezdolności do pracy, bez konieczności wizyty u lekarza – zazwyczaj przez maksymalnie trzy dni w ramach jednego zwolnienia, choć wiele umów zbiorowych (tariffavtale) rozszerza tę możliwość nawet do ośmiu lub więcej dni. Prawo do egenmelding przysługuje jednak dopiero po przepracowaniu minimum dwóch miesięcy u danego pracodawcy.

Sykmelding – zwolnienie lekarskie

Jeśli niezdolność do pracy trwa dłużej niż dopuszczalny okres egenmelding, konieczne jest uzyskanie sykmelding, czyli zwolnienia lekarskiego wystawionego przez uprawnionego lekarza (fastlege) lub innego uprawnionego pracownika służby zdrowia. Sykmelding może być pełny (100%) lub stopniowany (gradert), co pozwala na częściowy powrót do pracy przy jednoczesnym pobieraniu części zasiłku – rozwiązanie to jest w Norwegii mocno promowane jako korzystne zarówno dla pracownika, jak i procesu powrotu do zdrowia.

Ile wynosi zasiłek chorobowy w Norwegii

Podstawa wymiaru – co do zasady 100% wynagrodzenia

Dla pracowników etatowych sykepenger wynosi 100% podstawy wymiaru zasiłku (sykepengegrunnlaget), którą stanowi zazwyczaj średnie wynagrodzenie z ostatnich trzech miesięcy przed zachorowaniem. To zdecydowanie odróżnia norweski system od rozwiązań znanych z wielu innych krajów europejskich, gdzie zasiłek chorobowy stanowi jedynie ułamek pensji.

Limit 6G – górna granica świadczenia

Wysokość sykepenger nie jest jednak nieograniczona. Ustawa przewiduje górny pułap w postaci sześciokrotności grunnbeløpet (6G). Oznacza to, że dochód powyżej tego limitu nie jest uwzględniany przy obliczaniu podstawy wymiaru zasiłku.

Co dzieje się z zarobkami powyżej limitu 6G

Osoby zarabiające powyżej tego pułapu mogą w praktyce otrzymać niższy zasiłek niż wynosiłoby ich rzeczywiste wynagrodzenie. Część pracodawców w Norwegii dobrowolnie pokrywa różnicę między świadczeniem z NAV a pełnym wynagrodzeniem – warto to sprawdzić w swojej umowie o pracę lub układzie zbiorowym, a w razie wątpliwości skonsultować zapisy umowy z prawnikiem.

Zasiłek chorobowy dla osób samozatrudnionych

Osoby prowadzące własną działalność gospodarczą otrzymują co do zasady 80% podstawy wymiaru, a nie 100%, chyba że wykupiły dodatkowe, dobrowolne ubezpieczenie podnoszące ten poziom. Dodatkowo w ich przypadku obowiązuje tzw. okres karencji – przez pierwsze 16 dni choroby świadczenie zwykle nie jest wypłacane, chyba że wykupiono odpowiednie ubezpieczenie skracające ten okres.

Kto wypłaca zasiłek – okres pracodawcy i okres NAV

Arbeidsgiverperioden – pierwsze 16 dni na barkach pracodawcy

W przypadku pracowników etatowych to pracodawca finansuje wypłatę sykepenger przez pierwsze 16 dni kalendarzowych niezdolności do pracy. Okres ten nazywany jest arbeidsgiverperioden. Pracodawca zobowiązany jest wypłacić w tym czasie pełne wynagrodzenie zgodnie z zasadami obliczania podstawy zasiłku, niezależnie od tego, czy zamierza później ubiegać się o częściowy zwrot od NAV (co dotyczy np. niektórych sytuacji chorób przewlekłych czy ciążowych).

Okres NAV – świadczenie od 17. dnia choroby

Jeżeli niezdolność do pracy trwa dłużej niż 16 dni, obowiązek wypłaty zasiłku przechodzi na NAV. Wypłata następuje z dołu, zazwyczaj w okolicach połowy lub dwudziestego dnia danego miesiąca, a pracownik musi na bieżąco dostarczać wymaganą dokumentację, w tym kolejne zwolnienia lekarskie oraz – w niektórych sytuacjach – tzw. meldekort.

Maksymalny okres pobierania świadczenia – 52 tygodnie

Łączny, maksymalny okres pobierania sykepenger (wliczając okres pracodawcy) wynosi 52 tygodnie. Po wykorzystaniu tego limitu, jeśli osoba nadal nie jest zdolna do pracy, może ubiegać się o inne świadczenia.

Co dalej po wyczerpaniu limitu 52 tygodni

Po wyczerpaniu prawa do sykepenger, w zależności od sytuacji zdrowotnej i zawodowej, można ubiegać się m.in. o arbeidsavklaringspenger (AAP) – świadczenie dla osób, które wymagają dalszej rehabilitacji lub aktywizacji zawodowej, albo w skrajnych przypadkach o rentę z tytułu niezdolności do pracy (uføretrygd). Warto pamiętać, że po ponownym nabyciu zdolności do pracy i przepracowaniu pewnego okresu, prawo do kolejnych 52 tygodni sykepenger może zostać odnowione – zasady te bywają jednak skomplikowane i warto je zweryfikować indywidualnie.

Jak ubiegać się o zasiłek chorobowy – procedura krok po kroku

Krok pierwszy: zgłoszenie choroby pracodawcy

Pierwszym obowiązkiem pracownika jest niezwłoczne poinformowanie pracodawcy o niezdolności do pracy, najlepiej w pierwszym dniu absencji, zgodnie z wewnętrznymi procedurami danego zakładu pracy. Brak terminowego zgłoszenia może w niektórych przypadkach skutkować odmową wypłaty świadczenia za dany okres.

Krok drugi: uzyskanie sykmelding lub skorzystanie z egenmelding

W zależności od długości absencji i uprawnień pracownika, konieczne jest albo samodzielne zgłoszenie (egenmelding), albo wizyta u lekarza i uzyskanie sykmelding. Lekarz przesyła dokument elektronicznie zarówno do NAV, jak i – po weryfikacji danych medycznych wrażliwych – do pracodawcy.

Krok trzeci: złożenie wniosku (søknad) do NAV

Jeśli absencja przekracza okres arbeidsgiverperioden, pracownik musi złożyć elektroniczny wniosek o sykepenger za pośrednictwem portalu nav.no. Wniosek ten należy składać cyklicznie, zgodnie z instrukcjami NAV, do momentu odzyskania zdolności do pracy.

Krok czwarty: kompletowanie dokumentacji

NAV może zażądać dodatkowej dokumentacji medycznej, informacji o dotychczasowym zatrudnieniu czy dochodach. Terminowe i kompletne dostarczanie tych dokumentów jest kluczowe dla ciągłości wypłaty świadczenia – opóźnienia po stronie pracownika mogą prowadzić do wstrzymania wypłaty.

Prawa pracowników zagranicznych do sykepenger – najczęstsze sytuacje sporne

W praktyce naszej kancelarii najczęściej spotykamy się z pytaniami i sporami dotyczącymi sykepenger w kontekście pracy sezonowej, krótkoterminowej oraz sytuacji, w których pracownik zagraniczny przebywa poza granicami Norwegii w trakcie choroby.

Praca sezonowa i krótkoterminowe umowy o pracę

Wielu Polaków, Ukraińców czy obywateli innych krajów pracuje w Norwegii sezonowo – np. w rolnictwie, rybołówstwie czy budownictwie. W takich przypadkach kluczowe jest ustalenie, czy warunek czterotygodniowego zatrudnienia i minimalnego dochodu (0,5G) został spełniony, ponieważ pracodawcy nie zawsze prawidłowo informują pracowników o przysługujących im prawach, a niekiedy próbują kwestionować prawo do zasiłku, powołując się na krótki staż pracy.

Powrót do kraju pochodzenia podczas zwolnienia lekarskiego

Częstym pytaniem naszych klientów jest to, czy można wyjechać do Polski, na Ukrainę czy do innego kraju w trakcie pobierania sykepenger. Co do zasady, w pierwszych ośmiu tygodniach choroby wymagana jest zgoda NAV na pobyt poza Norwegią, a przemieszczanie się bez takiej zgody może skutkować wstrzymaniem wypłaty świadczenia. Sytuacja wygląda nieco inaczej w przypadku obywateli państw EOG, dla których obowiązują dodatkowo przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego – warto skonsultować konkretny przypadek z prawnikiem przed podjęciem decyzji o wyjeździe.

Leczenie i zwolnienie lekarskie uzyskane poza Norwegią

Zwolnienie lekarskie wystawione przez zagranicznego lekarza, np. w Polsce, może zostać uznane przez NAV, jednak wymaga to zazwyczaj dodatkowej weryfikacji i tłumaczenia dokumentacji medycznej. W praktyce takie sprawy bywają bardziej czasochłonne i częściej kończą się dodatkowymi pytaniami ze strony urzędu, dlatego dobrze jest zadbać o kompletność dokumentacji od samego początku.

Odmowa wypłaty świadczenia przez NAV – co można zrobić

Nie każdy wniosek o sykepenger zostaje rozpatrzony pozytywnie. NAV może odmówić wypłaty świadczenia, powołując się m.in. na niespełnienie warunku okresu zatrudnienia, wątpliwości co do rzeczywistej niezdolności do pracy czy braki formalne w dokumentacji. Taka decyzja nie jest jednak ostateczna.

Odwołanie od decyzji NAV – klage

Od negatywnej decyzji NAV przysługuje odwołanie (klage), które co do zasady należy złożyć w terminie sześciu tygodni od otrzymania decyzji. Dobrze przygotowane odwołanie, poparte odpowiednią argumentacją prawną i dokumentacją, znacząco zwiększa szanse na zmianę niekorzystnego rozstrzygnięcia. To obszar, w którym wsparcie doświadczonego prawnika – zwłaszcza znającego specyfikę sytuacji pracowników zagranicznych – bywa nieocenione, ponieważ procedury odwoławcze w Norwegii mają swoje formalne wymogi, a błędy proceduralne mogą przekreślić szanse na sukces.

Zasiłek chorobowy a wypadek przy pracy (yrkesskade)

Jeżeli niezdolność do pracy wynika z wypadku przy pracy lub choroby zawodowej uznanej przez NAV za yrkesskade, pracownikowi mogą przysługiwać dodatkowe uprawnienia wykraczające poza standardowy sykepenger – między innymi wyłączenie limitu 6G przy obliczaniu podstawy wymiaru czy prawo do odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu. Warunkiem jest jednak formalne uznanie zdarzenia za wypadek przy pracy przez NAV, co w praktyce bywa przedmiotem sporów, zwłaszcza gdy pracodawca kwestionuje związek przyczynowy między pracą a urazem. To złożony temat, wymagający odrębnej, pogłębionej analizy każdego przypadku.

Kiedy warto skorzystać z pomocy kancelarii prawnej

Wiele osób pracujących w Norwegii samodzielnie i skutecznie korzysta z systemu sykepenger, jednak istnieją sytuacje, w których wsparcie prawnika jest szczególnie wskazane:

• pracodawca kwestionuje prawo do zasiłku lub odmawia wypłaty za okres arbeidsgiverperioden,
• NAV wydał decyzję odmowną, a pracownik nie zgadza się z jej uzasadnieniem,
• sprawa dotyczy wypadku przy pracy lub choroby zawodowej,
• pracownik nie ma pewności, czy spełnia warunki formalne (okres zatrudnienia, wysokość dochodu),
• konieczne jest i odpowiednie przedstawienie zagranicznej dokumentacji medycznej,
• doszło do rozwiązania umowy o pracę w trakcie zwolnienia lekarskiego.

Jak możemy pomóc – Bulut & Co Advokatfirma AS

Z siedzibą w Oslo, od lat wspieramy pracowników z Polski, Ukrainy, Rosji, Turcji oraz osoby anglojęzyczne i norweskie w sprawach związanych z prawem pracy i ubezpieczeniami społecznymi w Norwegii. Pomagamy zarówno na etapie ubiegania się o sykepenger, jak i w przypadku sporów z pracodawcą czy odwołań od decyzji NAV. Znajomość realiów pracy migrantów zarobkowych w Norwegii oraz biegłość w kilku językach pozwala nam skutecznie reprezentować interesy naszych klientów na każdym etapie sprawy.

Jeśli masz wątpliwości co do przysługującego Ci zasiłku chorobowego, spotkałeś się z odmową wypłaty świadczenia lub potrzebujesz pomocy w przygotowaniu odwołania do NAV, skontaktuj się z nami:

📞 +47 462 32 626 ✉️ post@bulutco.pro 🌐 bulutco.pro/kontakt

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czy cudzoziemiec pracujący w Norwegii ma takie same prawa do sykepenger jak Norweg?

Tak. Prawo do zasiłku chorobowego nie zależy od obywatelstwa, lecz od przynależności do norweskiego systemu ubezpieczeń społecznych (folketrygden) oraz spełnienia warunków formalnych – minimalnego okresu zatrudnienia (co do zasady 4 tygodnie) i minimalnego dochodu (0,5G w ciągu ostatnich 12 miesięcy). Polacy, Ukraińcy, Rosjanie, Turcy czy pracownicy anglojęzyczni zatrudnieni legalnie w Norwegii mają dokładnie takie same uprawnienia jak pracownicy norwescy. W praktyce zdarza się jednak, że pracodawcy błędnie informują pracowników zagranicznych o ich prawach lub próbują kwestionować uprawnienie do świadczenia – w takiej sytuacji warto skonsultować sprawę z prawnikiem znającym specyfikę zatrudnienia cudzoziemców.

Od kiedy przysługuje mi prawo do egenmelding, czyli zwolnienia bez wizyty u lekarza?

Prawo do egenmelding przysługuje dopiero po przepracowaniu co najmniej dwóch miesięcy u danego pracodawcy. Standardowo pozwala ono na samodzielne zgłoszenie niezdolności do pracy przez maksymalnie trzy dni w ramach jednego okresu choroby, jednak wiele układów zbiorowych (tariffavtaler) rozszerza ten okres nawet do ośmiu lub więcej dni kalendarzowych. Jeśli pracownik nie przepracował jeszcze dwóch miesięcy u danego pracodawcy, każda niezdolność do pracy – nawet jednodniowa – powinna zostać potwierdzona sykmelding wystawionym przez lekarza.

Czy mogę wyjechać z Norwegii w trakcie zwolnienia lekarskiego?

Tak. Co do zasady, osoba pobierająca sykepenger może przebywać w innym państwie UE/EOG, o ile nadal spełnia warunki otrzymywania świadczenia i pobyt za granicą nie utrudnia leczenia, kontroli ani realizacji obowiązków wobec NAV. W wielu przypadkach wyjazd należy zgłosić do NAV przed jego rozpoczęciem, aby uniknąć wątpliwości dotyczących prawa do świadczenia. Każda sytuacja jest oceniana indywidualnie, dlatego przed planowanym wyjazdem warto upewnić się, jakie obowiązki mają zastosowanie w danym przypadku. 

Ile wynosi zasiłek chorobowy, jeśli zarabiam więcej niż limit 6G?

Podstawa wymiaru sykepenger jest ograniczona do sześciokrotności grunnbeløpet (6G), niezależnie od tego, jak wysokie jest rzeczywiste wynagrodzenie pracownika. Oznacza to, że osoby zarabiające powyżej tego limitu otrzymają zasiłek niższy niż ich pełne wynagrodzenie, chyba że pracodawca dobrowolnie pokrywa różnicę – co część firm w Norwegii, zwłaszcza objętych układami zbiorowymi, faktycznie robi. Warto sprawdzić zapisy własnej umowy o pracę lub obowiązującego układu zbiorowego, a w razie wątpliwości poprosić o pomoc prawnika w interpretacji tych zapisów.

Co zrobić, jeśli NAV odmówił mi wypłaty zasiłku chorobowego?

Decyzja odmowna NAV nie jest ostateczna – przysługuje od niej odwołanie, tzw. klage, które co do zasady należy złożyć w terminie sześciu tygodni od dnia otrzymania decyzji. W odwołaniu warto szczegółowo wskazać, dlaczego decyzja jest błędna, powołując się na konkretne przepisy folketrygdloven oraz dołączając odpowiednią dokumentację, np. medyczną czy dotyczącą historii zatrudnienia. Dobrze przygotowane, uzasadnione prawnie odwołanie znacząco zwiększa szanse na zmianę decyzji – nasza kancelaria pomaga w przygotowaniu takich pism na każdym etapie postępowania.

Czy pracodawca może zwolnić mnie z pracy w trakcie pobierania sykepenger?

Norweskie prawo pracy przewiduje szczególną ochronę pracownika przebywającego na zwolnieniu lekarskim, jednak nie oznacza to całkowitego zakazu wypowiedzenia umowy w każdej sytuacji – wszystko zależy od podstawy i okoliczności rozwiązania stosunku pracy, w tym m.in. od tego, czy przyczyna wypowiedzenia jest w ogóle związana z chorobą pracownika, czy wynika z innych, uzasadnionych przesłanek biznesowych. Sprawy tego rodzaju bywają skomplikowane i wymagają indywidualnej analizy konkretnej umowy oraz okoliczności zwolnienia – w takich przypadkach zdecydowanie warto skonsultować się z prawnikiem przed podjęciem jakichkolwiek działań, w tym przed podpisaniem jakichkolwiek dokumentów przedstawionych przez pracodawcę.

Czy zwolnienie lekarskie wystawione w Polsce jest uznawane przez NAV?

Zagraniczna dokumentacja medyczna, w tym polskie zwolnienie lekarskie, może zostać uznana przez NAV, jednak w praktyce wymaga to zazwyczaj dodatkowej weryfikacji. Sprawy z zagraniczną dokumentacją medyczną bywają rozpatrywane dłużej i częściej wiążą się z dodatkowymi pytaniami ze strony urzędu, dlatego warto od początku zadbać o kompletność i poprawność formalną wszystkich dokumentów, aby uniknąć niepotrzebnych opóźnień w wypłacie świadczenia.

Co się dzieje, gdy wyczerpię maksymalny okres 52 tygodni pobierania sykepenger?

Po wyczerpaniu maksymalnego, 52-tygodniowego okresu pobierania sykepenger, jeśli dana osoba nadal nie jest zdolna do pracy, może ubiegać się o inne świadczenia z systemu folketrygden – najczęściej o arbeidsavklaringspenger (AAP), przeznaczone dla osób wymagających dalszej rehabilitacji medycznej lub zawodowej, a w niektórych przypadkach o rentę z tytułu niezdolności do pracy (uføretrygd). Warunki przyznania tych świadczeń różnią się od zasad sykepenger, dlatego warto zawczasu skonsultować dalsze kroki z prawnikiem lub doradcą NAV, aby zapewnić ciągłość wsparcia finansowego.

Czy osoba samozatrudniona w Norwegii ma prawo do zasiłku chorobowego?

Tak, jednak na innych zasadach niż pracownicy etatowi. Osoby prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą (enkeltpersonforetak) otrzymują co do zasady 80% podstawy wymiaru świadczenia, a nie 100%, chyba że wykupiły dodatkowe, dobrowolne ubezpieczenie podwyższające ten poziom ochrony. Dodatkowo w ich przypadku standardowo obowiązuje 16-dniowy okres karencji, w trakcie którego świadczenie nie jest wypłacane, o ile nie zdecydowały się na ubezpieczenie skracające ten okres. Warto rozważyć taką dodatkową polisę już na etapie zakładania działalności w Norwegii, aby zabezpieczyć się na wypadek dłuższej choroby.

Powyższe informacje mają charakter ogólny i nie stanowią porady prawnej w indywidualnej sprawie. Przepisy dotyczące sykepenger, w tym wysokość grunnbeløpet (G), są aktualizowane raz w roku i mogą ulegać zmianom. Jeśli potrzebujesz indywidualnej analizy swojej sytuacji, skontaktuj się z nami pod numerem +47 462 32 626, mailowo: post@bulutco.pro lub przez formularz na stronie bulutco.pro/kontakt.